Afbeelding
Dagboeknotities

Boze Briellenaren

Algemeen 453 keer gelezen

Iedereen is blij als het eens een keer niet over de Coronamaatregelen gaat. En met een beetje goede wil is iedere Nederlander nog wel in staat om een ander onderwerp te vinden waar de gemoederen hoog over oplopen. In Brielle is dat het ontwerp voor een nieuwe Noordpoort.

Wie willen er een mooie Noordpoort? Het gemeentebestuur? De wijkbewoners? Mensen die binnen de vesting wonen? Of álle Briellenaren, zelfs als ze in Vierpolders of Zwartewaal wonen? Wellicht zelfs ex-Briellenaren? Of misschien wel alle bewoners van de toekomstige gemeente Voorne? Het zal immers niet lang meer duren of de huidige Hellevoeters en Westvoornaars wonen in dezelfde gemeente als de Briellenaren. En zij willen net zo goed genieten van een mooie buitenruimte.

Hoe ga je het aanpakken om niet over de hoofden van al deze mensen een beslissing te nemen? Oplossing: inspraak geven. Dan begint het gedonder in de glazen. Het klinkt zo redelijk, zo democratisch en zo simpel, maar dat is het niet. Inspraakprocedures zijn vaak een bron van misverstanden en frustraties. Belangrijk is dat van te voren aan alle partijen duidelijk wordt gemaakt wat de procedure is. Vervolgens wat het communicatieplan is en dat moet dan ook gedurende het hele proces goed uitgevoerd worden.

Hier moet het in Brielle fout zijn gegaan, want inmiddels hebben twee partijen zich ingegraven in de loopgraven. De ene partij is enthousiast over een ontwerp om bastion IX te ontwikkelen tot een gedenkwaardige plek met onder meer een houten skelet dat een ‘echo zal vormen’ van de zestiende eeuwse poort. De andere partij vindt het een spuuglelijk ding, dat de sfeer van de historische omgeving aantast en bovendien te duur is. Als alternatief worden er andere ideeën aangedragen.

Nu rijzen er veel vragen. Mochten alle ingezetenen en belanghebbenden meepraten? Hoe zijn ze daarvoor uitgenodigd? Waren de eisen die aan het monument gesteld worden aan iedereen bekend? Moet het een futuristisch bouwwerk worden dat liefhebbers van moderne architectuur zal aanspreken? Een beeldmerk voor Brielle? Een plek die nostalgische herinneringen oproept bij een breed publiek? Een cultureel, toeristisch product? Waren er richtlijnen? Zijn er eisen wat betreft duurzaamheid? Wat is het budget? Wie gaat het exploiteren?

Is iedereen duidelijk verteld wat er al dan niet met zijn inbreng wordt gedaan en waarom? Inspreken staat niet gelijk aan je zin krijgen. Wiens stem weegt het zwaarst, die van de meerderheid, van deskundigen, van bepaalde belangengroepen of van degenen die het hardste roepen? Zijn alle partijen gedurende de procedure op de hoogte gehouden? Wie gaan uiteindelijk de beslissingen nemen? De gemeenteraad? Een jury? Kenners van historische monumenten? Kenners van indeling van openbare ruimte? Anderen?

De communicatie over de procedure is niet voor iedereen duidelijk geweest. Resultaat: boze Briellenaren, tweedracht in de gemeente en voor velen weinig motivatie om een volgende keer tijd en energie in een inspraakprocedure te steken.

Uit de krant

Uit de krant