PMDD: Gevoel dat je altijd je hoofd boven water moet houden

Voorne aan Zee – PMDD (Premenstruele Dysforische Stoornis) is een aandoening dat ongeveer 1 op de 20 vrouwen raakt. Deze aandoening heeft een enorme impact op het leven van deze vrouwen. PMDD is een hormonale aandoening vergelijkbaar met PMS maar de klachten zijn vele malen extremer. Tijdens de tweede helft van de cyclus raken vrouwen met PMDD volledig uit balans. Vivian van Brakel vertelt wat deze aandoening voor haar betekent.

Door Petra Vangerven

Vivian deelt haar verhaal graag. Op deze manier kan ze lotgenoten herkenning geven en meer bewustzijn creëren rondom PMDD. Vivian ontdekte rond haar 16e de eerste klachten. Er volgde een lange medische weg vol onbegrip en onwetendheid. Na de bevalling van haar dochtertje bijna 15 jaar later volgt eindelijk de diagnose en kan er gestart worden met een behandeling. Vivian is nu 33 en vertelt over de impact van PMDD op haar leven.

Vivian: “PMDD is een aandoening die vaak onderbelicht is. Ik kreeg al op mijn 16e vage klachten. In die periode ging ik op advies van de huisarts in therapie. Ook met therapie voelde ik me nog steeds bevreemd van mezelf waarbij klachten konden komen en gaan. Het bleef maar tobben. Vanaf mijn 21e kwam ik er zelf achter dat mijn klachten samenvielen met mijn menstruatiecyclus. Ik had hele heftige menstruatieklachten en bloedde heel hevig. Ik had zelfs last van stolsels. Dat was echt een drama met heel veel pijn. In die tijd dacht ik dat al die klachten erbij hoorden maar nu weet ik wel beter. Zo werd je ook opgevoed, je kreeg te horen dat menstruatie nou eenmaal pijn doet. Maar vriendinnen om me heen functioneerden wel gewoon als ze ongesteld waren, terwijl ik dan dagen in bed lag met een kruik. Ik besloot zelf op onderzoek te gaan. Ik kwam online bij de stichting PMDD terecht. Toen ging echt een wereld voor me open. Er ontstond een strijd tussen mij en mijn huisarts. Na de bevalling van mijn dochtertje ben ik helemaal ingestort. Met PMDD reageer je heel heftig op alle hormoonschommelingen. Zeker na een bevalling ervaren vrouwen met PMDD hele zware klachten. Dit kan zelfs leiden tot suïcidaal gedrag. Omdat op dat moment sprake was van een baby in het spel heb ik versneld hulp gekregen. Ik kwam bij een huisarts terecht die wel naar me luisterde. Ik werd doorverwezen naar een gynaecoloog en kreeg vrij snel de diagnose PMDD.”

“Ik maak me op dit moment sterk om PMDD meer bekendheid te geven. Zo’n 1 op de 20 vrouwen krijgen PMDD. De verhalen zijn schrikbarend. Dit is mijn verhaal, maar er lopen zoveel vrouwen rond met verhalen over een jarenlange zoektocht. En als je dan uiteindelijk weet wat je mankeert bestaan er nog maar heel weinig behandelingen. Dat baart ook zorgen. Er is nog veel onderzoek nodig. Er worden vaak verkeerde diagnoses gesteld. Dan krijg je te horen dat je een angststoornis hebt, een depressie of een burn-out. Door het gebrek aan kennis over PMDD en het onbegrip heb ik me altijd eenzaam gevoeld.”

“PMDD heeft een grote impact. Ik kan niet het leven leiden dat ik voor ogen had. Ik had dolgraag een opleiding tot kraamverzorgster gevolgd. Mijn batterij is eigenlijk altijd maar half vol. Ik heb het gevoel alsof ik mijn hoofd boven water moet houden. Ik lever veel in, vooral nu ik moeder ben merk ik dat goed. Ik heb een heerlijke dochter van tweeënhalf en heb een engel van een vriend. Hij betekent veel voor mij. Mijn vriend werkt in de zorg en heeft onregelmatige diensten zodat hij kan bijspringen op dagen dat ik slecht zit.”

“Bij de gynaecoloog worden mijn lichamelijke klachten behandeld. Ik zit nu bijvoorbeeld in een kunstmatige overgang. Ik krijg om de drie maanden een inenting om mijn cyclus plat te leggen. Daarnaast krijg ik weer hormoontherapie om de overgangsklachten weer te onderdrukken. Helemaal van de PMDD afkomen zal nooit lukken maar hopelijk kan dit mijn leven wat leefbaarder maken.” Voor informatie over PMDD kunt u terecht op: www.pmddnederland.nl Op 11 oktober organiseert stichting PMDD een lotgenotenbijeenkomst. Kaarten zijn nog te koop.