Cees Kievit: de onzichtbare clubman die toch wel gezien wordt

Rockanje – Sinds tweeënhalf jaar woont hij aan de Stekelhoek, een doodlopend stuk van de Rondeweiweg in Rockanje. Daarvoor zestig (!) jaar aan de Ziekewei. Cees Kievit (bijna 78) presteerde het om als geboren Noord-Hollander meer Rockanjenaar te worden dan veel in Rockanje geboren en getogen mededorpsbewoners. 

Onlangs werd Cees Kievit benoemd tot Lid van Verdienste van de VV Rockanje. Tot grote verrassing van de clubman in hart en nieren, die zich het liefste anoniem binnen de VV Rockanje beweegt.

Onopgemerkt
Maar… Zestig (!) jaar lidmaatschap van de plaatselijke voetbalvereniging. Twee jaar leiderschap van het tweede elftal. Bijna achtentwintig (!) jaar leiderschap van het eerste elftal van de zaterdag-afdeling van de club, die in 2010 in overleg met de zondag-afdeling besloot om voor de zaterdag als speeldag voor prestatievoetbal te kiezen. Altijd ‘staande bij’ als clubconsul Jan de Vries verhinderd is om de grasvelden van sportpark Drenkeling te keuren. Bijna een halve eeuw drie keer per week op de club voor het verrichten van hand- en spandiensten. Zo’n staat van dienst kan onmogelijk onopgemerkt blijven. Dus kreeg Cees Kievit op 77-jarige leeftijd met zijn benoeming tot Lid van Verdienste de bevestiging dat hij als onzichtbare clubman wel degelijk gezien wordt.

Hippolytushoef
Zijn zestig jaren als lid van de VV Rockanje, zijn huwelijk met de aan de Rockanjese Voet- of Kraagweg geboren en getogen Kitty en bijna een halve eeuw van tuinderschap aan de Ziekewei in Rockanje zijn natuurlijk meer dan bepalend voor het beeld van Cees Kievit als rasechte Rockanjenaar.
‘Maar dat ben ik toch echt niet,’ zegt Cees eerlijk. ‘Het lijkt misschien of ik bij de inboedel van Rockanje hoor, maar ik ben toch echt geboren in Hippolytushoef, een dorpje in Noord-Holland vlakbij Den Helder, dat tegenwoordig onder de gemeente Wieringen valt. Mijn vader kwam destijds naar Rotterdam. Daar hebben we een half jaar aan de Dordtsestraatweg gewoond op nog geen drie minuten van de Kuip. Dat ik een diehard fan van Feyenoord ben lijkt me daarmee wel verklaard, toch? We hebben ook nog een paar jaar in Barendrecht gewoond, voordat mijn vader de tuinderij aan de Ziekewei in Rockanje kocht. De tuinderij die ik toen mijn vader in 1974 met pensioen ging, heb overgenomen.’

Meniscus
Niet toevallig stopte Cees in 1974 ook met actief voetbal bij de VV Rockanje, de club waar hij zich meldde, direct nadat het gezin Kievit aan de Rockanjese Ziekewei was neergestreken. ‘Ik had last van een meniscus in mijn knie,’ zegt Cees. ‘En als je als zelfstandig ondernemer iets niet kunt gebruiken, dan is het dat je door fysieke ongemakken niet kan werken. De keuze voor mij was simpel. Het werk was belangrijker dan het sportplezier, hoe graag ik ook tegen een bal aantrapte.’

Compensatie
In zijn tweewekelijkse bezoeken aan de Rotterdamse Kuip – de thuiswedstrijden van Feyenoord die Kievit de laatste zestig (!) jaar heeft gemist zijn op de vingers van één hand te tellen - en in zijn vrijwilligerswerk voor de VV Rockanje zocht en vond Cees de compensatie voor het gemis aan actief voetbal. ‘De zondag is al sinds jaar en dag voor Feyenoord,’ zegt Kievit. ‘Zeker toen ook mijn dochters Lea en Ellen grote fans bleken en graag met mij naar de wedstrijden van Feyenoord gingen. Daarom heb ik me altijd voor de zaterdag-afdeling van Rockanje ingezet. Daar had ik op zondag gewoon de tijd niet voor.’

Pensioen
Echt de tijd om zich in te zetten voor de voetbalclub is er voor Cees Kievit ook pas gekomen toen hij dertien jaar geleden met pensioen ging. ‘Daarvoor deed ik alles voor de club tussen het werk op de tuinderij door,’ zegt Kievit. ‘Naast de zaterdag was ik er altijd op de maandag en de vrijdag. Mijn vrouw Kitty is ook al sinds jaar en dag elke zaterdag op de club. Een groot deel van ons leven speelt zich af bij de VV Rockanje.’

Belangrijke plaats
‘Voetbal heeft altijd een belangrijke plaats ingenomen in ons gezin,’vervolgt Cees. ‘Mijn dochter Lea is getrouwd met Ruben Eland. Ruben was vroeger keeper van het eerste elftal van de zaterdag-afdeling van Rockanje en Ruben droeg onlangs na zes jaar de voorzittershamer van de club over aan John de Vries. Zijn werk vraagt teveel tijd om nog voorzitter te kunnen blijven, maar Ruben blijft betrokken bij en actief voor de club op de achtergrond.’

Kleinkinderen
Mijn andere dochter Ellen, is getrouwd met Edwin Wingelaar die jarenlang deel uitmaakte van het bestuur van voetbalclub Wit-Rood-Wit in Brielle en na de fusie met SC Voorne ook van ook van het bestuur van de VV Brielle. Ruben en Edwin kunnen het ook heel goed vinden samen. Ze delen een passie voor de wedstrijden van het Nederlands elftal en gaan vaak ook mee naar de wedstrijden van Feyenoord. Ha, daar zijn de laatste jaren ook de kleinkinderen bij. Hartstikke mooi toch?’

Jonger
Dat de jeugd tegenwoordig steeds jonger begint met voetbal is een ontwikkeling die bij Cees Kievit gemengde gevoelens oproept. ‘Het is prachtig dat die jongens en meisjes al vanaf hun zesde, zevende jaar wedstrijdjes kunnen spelen,’ vindt hij. ‘In mijn tijd kon ik pas met voetbal beginnen toen ik twaalf was of zo. Maar je merkt ook dat ze op steeds jongere leeftijd weer met voetbal stoppen. Zo zit je club vol veelbelovende talentjes en als ze er dan toe zijn om voor een eerste elftal te spelen, stoppen ze ermee. Dan hebben ze al zoveel jaar gevoetbald, dat ze het leuker vinden om te gaan padellen of zo. Dat vind ik wel jammer.’

Derde helft
De zaterdag blijft het hoogtepunt in de weken van Cees Kievit. Dan is het Lid van Verdienste doorgaans al vroeg op de club en doet hij na de altijd gezellige ‘derde helft’ die op de wedstrijden van het eerste elftal volgt het licht uit in de kantine. ‘Een biertje drinken en lekker kletsen met de jongens die ik als elftalleider nog onder mijn hoede had,’ zegt Cees. ‘Jacco Kievit, Richard Wijn, zulke mannen. Mooie is er niet. Bomen over voetbal en je gezamenlijke interesses delen. Ik hoop dat nog heel wat jaren te kunnen doen.’